Hondenschool:

Doggy's Fun

Bezuinigen kan duur uitpakken.

 

Een hondenleven is maar kort; laat het dan tenminste goed zijn. Ik probeer mijn honden afwisseling in hun bestaan te bieden. Veel honden zijn levenslang veroordeeld tot drie keer per dag een rondje in de wijk. Als de baas zin heeft soms een boswandeling op een mooie zondag. Mocht het op zondag regenen dan moeten ze de dag zien door te komen binnenshuis. Aan een van mijn honden kan ik de verveling aflezen. Hij ligt dan met de kop op de rand van de bank mistroostig naar buiten te kijken. Een boodschap die duidelijk overkomt en mij meestal schuldbewust mijn boek doet neerleggen en de fiets pakken. Want fietsen vindt hij tof; de commando’s links en rechtsaf kent hij .Ik heb het geluk om te wonen aan de rand van een natuurgebied dus in principe hoef ik de auto niet te gebruiken om er op uit te gaan. Maar voor de broodnodige variatie wijk ik geregeld uit naar een bos in de omgeving. Mijn kompas is mijn oudste hond die overal en altijd de weg weet.

Ze is doof en vrijwel blind maar ze mag nog lang niet dood. Zij is mijn GPS systeem. Soms wil ze de auto niet meer uit. Lopen in het mulle zand van de Soesterduinen gaat niet samen met een opspelende artrose. Dan moet ik op safe spelen en de paaltjes volgen om niet te verdwalen.

Vorige week had ik afgesproken met een wandelvriendin. We zouden naar Birkhoven, een bos in de buurt van de Amersfoortse dierentuin, gaan. Het wandelt daar lekker om de vijver en aan het eind van de wandeling duiken wij graag de kiosk in om een lekkere cappuccino te drinken . De honden worden daar verwend met een kluifje en een persoonlijk woord.

Toen ik de auto startte viel mijn oog op de wijzer van de benzinemeter die akelig ver naar het rode gedeelte kroop. Die meter loopt vaak synchroon met de rode cijfers van mijn bankrekening dus ik deelde de vriendin mee dat de plannen gewijzigd waren en dat wij naar de Treek gingen. Daar mogen de honden niet los lopen maar wij weten precies wanneer de boswachter gaat lunchen in restaurant Bos en Duin. Onze honden jagen niet anders zouden wij ze vanzelfsprekend aanlijnen.

Na een heerlijke wandeling waren wij bijna bij de auto toen wij een politieauto zagen naderden. “ O, wat erg “kreunde ik:  wij kunnen nooit zo snel vier honden aanlijnen.” De agenten stopten en met het opschrijfboekje al in de hand zei de jongste glimlachend:” dat wordt dan vier keer zestig euro!” Dat waren dus zes volle tanken.

 

 

Meiney Roffel