Een bench? Wat is dat nou weer? Het is een veilig hondenhuisje in een mensenhuis. Een box, een kooi, een krat, een kamerkennel. een geventileerde doorkijkruimte, waarin we een hond een poosje kunnen opsluiten, zodat hij niet in gevaar kan komen en ook geen rampen kan aanrichten in zijn omgeving. Vroeger zette men een pup 's nachts met wat stro of een dekentje in een kist met een verzwaarde deksel in de schuur of, als het hard vroor, in de buurt van de keukenkachel. En dan moest ie niet zeuren. Janken hielp niet, want ze gingen hem niet verwennen.

Overdag had het dier alle ruimte op het erf, het land of rond de schuren. Voor een beetje gezelschap hobbelde hij vanzelf achter de baas/bazin aan. Tegenwoordig hebben we andere inzichten gekregen in hondenopvoeding. De methodes zijn veranderd. We proberen ons huisdier op te voeden tot een huisgenoot met veel vertrouwen in de baas. Tot een hond die graag en goed gehoorzaamt en met de baas bezig is. Ook in onze drukke woonwijken in de Randstad. De omstandigheden zijn veranderd. Want zeg nou zelf: wie woont er nu helemaal vrij op een flink stuk land? OK, een paar bofkonten! De meeste mensen en honden wonen nu echter in een rijtjeshuis of flat.

Een bench kan dan als hulpmiddel bij de opvoeding van de hond zeer nuttig zijn. Onder andere bij het stapje voor stapje opvoeren van de periodes dat de hond even alleen moet zijn. Een hond is een groepsdier, wil graag contact hebben met z'n huisgenoten. Het alleen zijn is onnatuurlijk voor hem, dat moet hij dus aanleren. Door het hem minuutje voor minuutje te leren voorkomen we verkeerd gedrag zoals: janken, blaffen, slopen, onzindelijkheid. Het is belangrijk dat de hond de bench als een veilige, leuke, comfortabele eigen plaats gaat beschouwen. Ook de zindelijkheidstraining kan bevorderd worden door het gebruik van een bench op die momenten, dat je even niet op de hond kunt letten.

AAN WELKE EISEN MOET EEN BENCH VOLDOEN?

De bench moet veilig zijn, zonder loshangende delen die de pup kan inslikken, touwtjes waarmee hij zich kan wurgen of splinterende onderdelen. De grootte van de bench hangt af van de hond. Die moet er in kunnen staan, omdraaien en languit liggen. Wil je 'm ook gebruiken als de hond volwassen is, dan kun je 'm op de groei kopen, met een verplaatsbaar tussenschot. In de bench leg je een deken, plaid of badlaken. Samen met een lapje uit het ouderlijk nest. Kussens zijn in het begin niet zo geschikt. Als een pup daar op gaat kauwen of in gaat krabben, dan vliegen de vlokken in het rond, één in zijn luchtpijp als je pech hebt. Een handdoek of deken is vlot te wassen en te drogen en ook makkelijk te verplaatsen naar een plekje waar je op visite gaat bijvoorbeeld.

HEEL BELANGRIJK IS DE PLAATS VAN DE BENCH IN HUIS.

Uit de loop, maar toch uitzicht biedend op de gebeurtenissen bij de rest van de roedel. Tochtvrij, niet te warm. Desnoods een krant of mat onder de bench om optrekken van kou en condensvorming tegen te gaan. Nadat de pup een poosje gespeeld heeft en is uitgelaten, doen we de halsband af. Hij is er echt aan toe om even te gaan slapen. We geven hem wat puppybrokjes in de bench en iets waar hij veilig op kan kauwen. We aaien hem in de liggende houding, sluiten het deurtje en laten hem verder met rust. De hond kan ons nog horen en zien als hij dat wil. Wat is ie braaf hè? De bench is een aangenaam plekje en hij gaat slapen. Als de hond éénmaal slaapt, kun je nog eens even weglopen en iets anders doen, zonder angst dat de hond in de fout gaat. Is de hond nog steeds erg attent op u, dan kunt u hem heel kort in de bench doen met een paar brokjes. Uzelf loopt de kamer uit en komt terug als het stil is! Doe dat dus net voordat het dier begint te jodelen. Is de pup niet meer stil, dan blijft u buiten beeld. De ongewenste protesten corrigeert u vanachter de deur met een scherp NEE. (lage stem). Of u geeft van buiten z'n beeld een schrikeffect, bijvoorbeeld een dreun tegen de deur, rammelen met een bus knikkers of het gooien van een werpkettinkje in zijn buurt. Van schrik houdt de pup zich stil. En die stilte: dat is GEWENST gedrag. Dus dan, als het stil is, komt u terug. U geeft hem in de bench een brokje door het gaas. Even daarna doet u de bench open, roept het hondje er uit en brengt 'm snel naar buiten voor een plas en een spelletje. Begin met een minuutje en bouw het in de loop van de week op tot 5 à 10 minuten. Let goed op wat de hond aan kan. Kom op tijd terug, voordat het fout gaat. Belonen van het gewenst gedrag is voor beiden leuker dan corrigeren van ongewenst gedrag. Pups leren snel. Niet alleen als het om gewenst gedrag gaat, maar ook als het ongewenst gedrag betreft. Als hij door heeft: "Hé, elke keer als ik zit te jodelen, dan komt de baas!", dan heeft ie zijn eerste ietsje geleerd. Kom dus pas terug als het stil is. Beloon de pup als hij in de bench is. En heel kort en zakelijk als u hem eruit hebt gehaald. (Zo'n prestatie was het nou ook weer niet).

ZET EEN PUP NOOIT VOOR STRAF IN DE BENCH!

De bench moet een aangename, veilige, leuke plaats zijn, waarvandaan hij oogcontact kan houden met zijn omgeving. Een plek waar hij zich ongestoord even terug kan trekken om een tukje te gaan doen. De bench is een prima oplossing om te voorkomen dat een jonge hond fouten gaat maken als je even niet op hem kan letten. Maar het is tevens een situatie met een weinig uitdagende prikkel, dus leert hij er ook vrijwel niets bij. Als de pup in de bench heeft geslapen en wakker wordt, dan zal hij zijn behoefte moeten doen. Dat doet ie het liefst niet op zijn slaapplaats. Dus wordt hij onrustig, gaat zoeken. Neem hem eruit en breng hem onmiddellijk naar een plaats waar hij die behoefte kan en mag doen. De bench mag aanvankelijk dus niet te groot zijn, anders heeft de hond de mogelijkheid om aan de éne kant z'n slaapplaats te creëren en aan de andere kant zijn wc-tje. Door hem op te tillen remt u de drang om te plassen af. Til hem niet aan zijn nekvel, maar ondersteun zijn hele lijf. Het is geen poes.

ZINDELIJK MAKEN MET BEHULP VAN DE BENCH

's Avonds laat geeft u de hond na een spelletje of een stoeipartij nog even ruimschoots de gelegenheid om buiten zijn behoefte te doen, het liefst op de plaats waar hij dat al eerder gedaan heeft. Als de hond klaar is, wordt hij met een aai en een "braaf" of "goed zo" uitgebreid geprezen. Daarna brengen we hem naar zijn bench, waar we hem door het gaas heen achterin lokken met een brokje. We aaien hem in liggende houding en sluiten rustig het deurtje. In het begin zal de pup graag zijn roedelgenoten willen zien om zich veilig te voelen, want ook in het nest lagen ze immers steeds in contact met elkaar. Naarmate de hond ouder en zelfstandiger wordt, heeft hij uw directe nabijheid minder nodig. Hij kent dan inmiddels de hal, de kamer, de keuken etcetera. Dan zet u de bench niet meer naast uw bed, maar bijvoorbeeld in de hal, de kamer of de keuken. Bij het zindelijk maken is het voordeel van de bench dichtbij uw bed, dat u het onmiddellijk hoort als de pup onrustig wordt 's nachts. U kunt hem laten voelen dat u er nog bent. Als het goed is gaat hij weer slapen, met een eventuele fopspeen in de vorm van een kauwkluif. Als het echt menens blijkt te zijn, merkt u dat. Dan pakt u de pup op en brengt hem als de bliksem naar zijn buiten-WC-tje.

Zodra u 's morgens wakker wordt, brengt u hem onmiddellijk naar buiten om zijn behoefte te doen. Want wakker worden betekent voor een pup: HELP, IK MOET NODIG! Ga dus niet eerst zelf plassen of tandenpoetsen, want dan ben je prompt te laat en vind je een warme plas of bolus en een zeer gefrustreerde hond. Soms wordt de hond uit zichzelf wakker; maar het kan ook van de ochtendkrant zijn of de buurman die vroeg naar zijn werk gaat. Of van uw getut in de badkamer. Voorkom in het begin dat het fout gaat. DE HOND GAAT EERST. Daarmee voorkom je gepiep in huis en vorm je een goede gewoonte bij het dier. Als die gewoonte er eenmaal in zit, kun je de tijd tussen wakker worden en naar buiten gaan steeds wat meer gaan rekken. Dan komt er een dag dat je gewassen, gekamd en gekleed de hond kunt gaan uitlaten.

Overdag is het een kwestie van goed opletten als de hond om je heen rommelt. Kun je even niet opletten, laat dan de hond eerst goed uit en breng hem dan voor zijn slaapje weer in de bench, met een beloning. U zult samen al snel een vaste regelmaat ontwikkelen van goede gewoontes. De hond zal in ieder geval naar buiten moeten

• als hij wakker wordt,
• na het eten,
• als hij een poosje aan het spelen is geweest.

De eerste dagen brengt u hem ongeveer om het uur naar buiten. Hoe meer plasjes hij buiten doet, hoe sneller de hond de goede gewoonte door krijgt, dat het buiten moet. Geef hem en uzelf de tijd om die goede gewoonte erin te slijpen. Voorkom dat uw hond het binnen doet door heel goed op te letten! Het hebben van een pup is een fulltime baan! Veel honden maken op een gegeven moment "met gekruiste benen" de gang richting achterdeur en worden niet opgemerkt. . . Na de laatste uitlaatbeurt, om pakweg 11 uur 's avonds, is het voor een pup wel een heel erg lange ruk tot 's morgens zeven uur. Zet de wekker nog een keer halverwege de nacht of ga onmiddellijk naar buiten zodra de pup zich serieus meldt. Als je geluk hebt, is dat pas om een uur of vijf. Daarna kunt u allebei nog even verder tukken.

Ook al doet iedereen nog zo zijn best om op te letten, het kan natuurlijk gebeuren dat de pup toch wat in huis doet. Betrapt u hem op heterdaad, dan zegt u boos "nee" of "foei". Til de pup op (niet aan zijn nekvel) en breng hem naar de plaats waar het wel mag. Met een beetje geduld volgt hopelijk buiten de rest van zijn boodschap. In elk geval heeft de pup dan ervaren dat binnen plassen niet aangenaam is, want daar grijpen ze hem in de kladden en beginnen te mopperen. Buiten wordt hij geprezen, dat is wel aangenaam. Heeft u de hond niet op heterdaad kunnen betrappen, maar is het kwaad al geschied, ga dan niet mopperen, hij snapt het verband niet. Haal hem er zeker niet met zijn neus door, dat is je reinste DIERENMISHANDELING. Je ruimt het op als de hond het niet ziet en . . . volgende keer beter opletten! Maak er geen drama van. Het beestje doet het niet om te pesten, maar moet het gewoon nog leren. Trouwens . . . hoelang heeft u zelf in de luiers gelopen? Wanneer heeft u het voor het eerst een week lang 's nachts droog gehouden? Gun het dier de tijd en voorkom de fouten door goed op te letten.

In het voorgaande is regelmatig gesproken over een kauwspeeltje voor de hond. Wat is een veilig speeltje? Meestal hebben we het dan over kauwkluiven van buffelrunderhuid. Van die geperste staven of kluiven. Ook bullepees is geschikt. Toch moet je er rekening mee houden, dat de hond het helemaal zacht kauwt en er dan een te groot stuk van wil doorslikken met het risico dat hij erin stikt. Blijf er dus altijd bij als het zacht/week wordt. Ongeschikt zijn ook rubberen en plastic speeltjes. Als de hond er een stuk vanaf bijt en het doorslikt, wordt het niet verteerd. Het kan onderweg in zijn lichaam blijven steken en tot verstopping en dergelijke leiden. Datzelfde gebeurt vaak met stukjes hout. Pieppopjes lijken vaak heel leuk, maar laat de hond er niet mee spelen zonder toezicht. Want je staat er van te kijken, hoe snel ze dat piepertje kunnen demonteren! Wat wel veilig kauwspeelgoed is? Bijvoorbeeld een mergpijp die enige uren heeft getrokken in de bouillon en zo keihard geworden is (ook weer mee oppassen, want sommige mergpijpjes kunnen om de onderkaak heen schieten om daar dan muurvast te blijven zitten). Om het leuk te houden als de geur/smaak eraf is, kunt u de holte opvullen met wat brood of iets dergelijks. Vooral bij een wat langere mergpijp is de hond dan een flinke poos bezig om alle lekkers eruit te likken.